Sultan Ölçek

Ismim Sultan Ölçek Avrupa Yardım Vakfı gönüllüsü olarak ilk defa 2018 yılında, Ramazan ve Kurban da olmak üzere 2 kez Arakan a gittim.

Ana sayfa » Teams » Gönüllü » Sultan Ölçek
  • Position:
    Gönüllü

Avrupa Yardım Vakfı gönüllüsü olarak ilk defa 2018 yılında, Ramazan ve Kurban da olmak üzere 2 kez
Arakan a gittim.

Orda gördüklerimi tek kelime ile ifade edecek olursam : SEFALET
Hayır işlerinde koşturmak benim için şu anlama geliyor: İNSAN OLMAK

İlk gün Arakan daki kampta bir yetimhanede bayram hediyelerini dağıtmak için gittik. Belli bir noktaya
kadar araçla sonrasını yürüyerek ilerledik. Manzara korkunçtu hiç bir yerle kıyas yapılacak gibi
değildi. Sanki başka bir gezegendeydik, dünya yeni yaratılmıştı. Çocuklar çıplak, erkeklerin üstleri yok,
altta kısımları çarşaf gibi bezle sarılmış, ortalıkta pek kadın görünmüyordu. Kamışlardan derme çatma
evler, her yer çöplerle dolu, yardım kuruluşlarının açmış olduğu su kuyuları hepsinden gösterişli,
etrafta su birikintileri pis sular, kokular. En önemlisi burda bizimle aynı dinden İNSANlar yaşıyordu.
Yol boyunca çocuklar sayıları artarak arkamızdan geliyorlar. Tüm hayatım gözümün önünden
geçiyordu adım adım ilerlerken. ALLAH ım bu insanlar nasıl yaşıyor, ne yiyip ne içiyor, nasıl geçiniyor,
günlük zaruri ihtiyaçlarını nasıl gideriyor, nerde tuvalet yapıyor, nerde yıkanıyor.. Sorular kafamda
büyüyordu. Bir tek şekerin, bir balon için verilen mücadele.. Çocuklar torbalarımıza bakıyor ellerini
uzatıyor hatta saldırıyorlardı. Açlığın insanlara neler yaptırabileceğini farkettim ilk defa.
Bizler aslında Avrupa nın göbeğinde ultra lüks bir şekilde yaşarken, birileri hayatta kalma mücadelesi
veriyordu. Ama özbenliklerinden taviz vermeden. Hatta bir çocuğa işaretlerle ismini sorduğumda
İSLAM demişti, belki ismi oydu, ama bende çok şey çağrıştırmıştı. Hala o çocuğun sesi
kulaklarımdadır. RABbimin ilk 13 yıl neden AHLAK üzerinde durduğunu , neden önce İNSAN ol AHLAKlı
ol, yoksula yardım et, yetimi koru gözetle dediğini görerek şahit olmuştum. Yardım ederken yardım
AHLAKını, İnfak ederken İNFAK AHLAKını, hatta bir tebessümün bile ne güzel bir nimet olduğuna
şahit oldum. İçimdeki manevi huzur ise o güne kadar hiç hissetmediğim kadar güzel ve huzur
vericiydi. Kurban da tekrar teklif gelince severek kabul ettim. En çok etkilendiğim ise ilk
gittiğimizdeki yetimlerimizi tekrar ziyaretimizde hepsi beni tanıyordu, yaklaşmaya çekindiler ama
elleriyle işaret ediyorlardı, biz onu tanıyoruz dercesine, hani tanıdığınız yüksek makamda biri gelir siz
izleyicisiniz de beni görsün dercesine gözünün içine bakarsınız ya aynen öyle bakıyorlardı.
Sonra onlarla veda vakti geldiğinde ALLAHa ısmarladık demek için yanlarına gittim çocuklar
bacaklarıma sarıldı gitme dercesine anneleri nin elleri üzerimde başımı okşuyor birşeyler
mırıldanıyorlardı, belli ki DUA ediyorlardı. Ayrılmak çok zor oldu ve bu sene beni beklediklerini
hissediyorum. Bunlar ancak yaşanarak öğrenilebilecek hisler diye düşünüyorum.